İhsan Canıtez, kendi üretim pratiğinden yola çıkarak, çizmenin yalnızca teknik bir eylem olmadığını; gözlem, sezgi ve zamanla kurulan bir ilişki olduğunu samimi bir dille paylaştı. Bazen yarım kalan çizimlerin, bazen kenara not düşülmüş fikirlerin, bazen de hiç kullanılmayan eskizlerin aslında sürecin en değerli parçaları olduğunu birlikte düşündük.
Select Architecture mekânında gerçekleşen bu etkinlik, mimarlıkla illüstrasyonun, mekânla hikâye anlatıcılığının ortak bir zeminde buluşmasına alan açtı. Tıpkı mimari tasarımda olduğu gibi; burada da sonuçtan çok süreç, mükemmelden çok samimiyet, bitmiş olandan çok oluş hâli öne çıktı.
Bir yanıt yazın